Vitaalkunst

Tips en informatie voor een creatief en energiek leven zonder stress


Een reactie plaatsen

5 Tips die je rust en ruimte brengen

Eerst nog even de was opvouwen, mijn e-mail bekijken, en oh ja, de afwas staat er ook nog en de planten moeten nog water hebben, en… en…en… Ken je dat? Dat je eigenlijk van plan was om eens lekker te ontspannen, een boek te gaan lezen of te gaan tekenen, maar het komt er gewoon niet van, omdat er allerlei dingen zijn die eerst nog ‘moeten’.

We zijn zo gewend om alsmaar met dingen buiten onszelf bezig te zijn, dat het opzoeken van rust en aandacht voor onszelf bijna niet meer lukt in de dagelijkse drukte. Dat is heel erg jammer, want even pauze nemen, iets ontspannends doen is van cruciaal belang voor je gezondheid. Alsmaar doorgaan en bezig zijn leidt op den duur tot overspanning, chronische stress en kan allerlei aandoeningen veroorzaken.

Het meest ideaal is het als je in een soort flow kunt leven. Dan gaat alles heel gemakkelijk en vanzelf en kost het geen enkele moeite. Inspanning en ontspanning wisselen elkaar dan op een natuurlijke manier af. Uiteraard noem ik dit niet voor niets ideaal, want 100% haalbaar is dat denk ik niet. Wel kun je proberen om er steeds dichter bij in de buurt te komen. Maar hoe doe je dat dan?

Wij mensen zijn gezegend met een geweldige mentale kracht en die kan zo sterk zijn dat je voortdurend over allerlei grenzen heen gaat. Ik heb er zelf ook één (een hele sterke). Gelukkig ben ik me er steeds meer van bewust dat die kracht er is en dat er een uitputtende en afbrekende werking vanuit gaat als ik er zelf geen sturing aan geef.

Vaak gebruiken we deze kracht om voor onszelf goed te praten dat we dingen doen die ons in wezen te veel energie kosten en daardoor uitputten; bijvoorbeeld:
• “Er moet een deadline gehaald worden.”
• “Als ík het niet doe, dan gebeurt het niet.”
• “Als ik deze vijf of tien dingen eerst doe, dan komt er ruimte en rust.”
• “Het is nu erg druk, maar als deze periode afgelopen is, dan heb ik weer meer vrijheid.”
Als je dan vervolgens gaat kijken of er na het halen van de deadline of het doen van de vijf klussen werkelijk meer ruimte en rust komt, dan is dat maar zelden het geval. De drukte en de stress gaan gewoon door, omdat er weer een nieuwe deadline en weer nieuwe klussen zijn.

Wachten tot het beter wordt is dus geen oplossing. En geloof me, ik heb al deze zogenaamde redenen ook vaak voor mezelf gebruikt, voordat ik ontdekte dat het eigenlijk smoezen zijn.

Wat er werkelijk nodig is, is het inzetten van je mentale kracht om juist die dingen te doen, die je rust en ruimte brengen. Ik geef je een aantal tips die mij hierbij helpen.

  1. Maak een afspraak met jezelf om bijvoorbeeld eens per week een ochtend of een avond niets te plannen en ontspannende dingen te doen waar je op dat moment zin in hebt.
  2. Als je denkt ‘ik zou eigenlijk iedere dag of week… willen doen’. Stel dat dan niet uit tot een moment dat je denkt dat je agenda rustiger wordt, maar doe het nu. Maak die wandeling iedere dag of pak je tekenpapier en ga om de dag een schets maken van die mooie plant.
  3. Begin met iets kleins om meer rust in je dag te brengen. Bijvoorbeeld door vanaf nu iedere dag om 10.00 uur een kwartier pauze te nemen en echt even weg te stappen van je bezigheden.
  4. Als je graag wilt tekenen, schrijven of iets anders creatiefs wilt gaan doen, is het fijn om een eigen plek in je huis te hebben, waar je spullen kunt laten liggen. Maak die plek. Het kan een klein bureautje in de woonkamer zijn of een kamer elders in je huis die je nu voor iets anders gebruikt. Wees creatief en denk niet dat je je hele huis ervoor hoeft te verbouwen.
  5. Bij veel klusjes kun je jezelf de vraag stellen ‘Moet ik dit per se nu doen of kan ik het ook later vandaag of deze week doen?’ Het opsparen van een aantal kleine klusjes en die dan achter elkaar afwerken kost je vaak minder tijd en minder energie.

Tenslotte nog dit: veel mensen zijn ook een beetje bang voor rust en stilte. Ze worden er onrustig van en gaan dan maar weer iets doen om die onrust kwijt te raken. Daardoor kom je weer in de spiraal van steeds meer en steeds drukker terecht.
Juist op het moment, dat je die onrust voelt, heb je je mentale kracht nodig om door te onrust heen te gaan naar de werkelijke ontspanning. Laat de onrust maar toe en ervaar wat het met je doet. Pas als je daar met aandacht bij bent, kun je echt tot rust komen en een evenwicht tussen inspanning en ontspanning vinden.

Ik ben benieuwd wat jij doet om meer rust of ontspanning in je dag in te bouwen. Deel je het op mijn weblog?

Advertenties


Een reactie plaatsen

Wat gebeurt er in de stilte?

Stilte. Waar vind je dat nog in ons kleine landje? In een land met minder mensen per vierkante kilometer, zoals bijvoorbeeld Zweden, is stilte, of misschien moet ik wel zeggen de afwezigheid van mensengeluiden, vanzelfsprekender dan hier.

Helemaal stil is het bijna nergens. En dat is in mijn beleving ook niet waar het om gaat. Het gaat er niet om dat er helemaal geen geluid meer is. Ook in de natuur, zonder mensengeluiden, is het niet snel helemaal stil. Denk maar aan al die kwetterende vogels, het ruisen van de wind of het kabbelen van een beekje. Maar het is wel rustig in de natuur; als het weer tenminste kalm is.

Zoals ik al schreef ben ik 4 dagen in een klooster in Berkel-Enschot geweest, omdat ik wilde ervaren hoe het is om langere tijd in de stilte te zijn en niet te praten. Deze dagen werden op de website van het klooster aangekondigd als een stilteweek. Wat mij vooral trok aan deze stilteweek was dat er geen programma van activiteiten aan vast zat. Er was een ritme van gebedsdiensten in het klooster (niet verplicht om te volgen) en maaltijden in stilte met de kleine groep gasten en verder kon ik helemaal mijn eigen gang gaan.

Wat gebeurt er dan als je niet meer praat met andere mensen en daar wel af en toe mee aan tafel zit? Bij de eerste maaltijd vielen mij andere dingen op dan gewoonlijk bij een maaltijd, waarbij je op zo’n moment wat nader met elkaar zou kennismaken. Bijvoorbeeld dat een van de gasten heel snel was met eten. Ik was een van de langzamere eters en dacht ‘moet ik nu haast maken?’ Dat heb ik niet gedaan.

Oogcontact wordt heel belangrijk. Mensen kunnen denk ik niet helemaal zonder communicatie bij elkaar in de buurt zijn, dus ga je elkaar aankijken om iets duidelijk te maken of om elkaar te begroeten of een blik van verstandhouding uit te wisselen. Deze contactmomenten zijn veel intenser dan wanneer er gesproken woorden bij komen.

Ik had ineens heel veel tijd voor mezelf. Thuis is mijn tijd voor een groot deel gelabeld als ‘werktijd’, ‘huishouden’, ‘afspraak x, y, z’, enzovoorts. Nu had ik alleen een schrift en een paar boeken bij me en verder niets. De eerste anderhalve dag was het in mijn hoofd verschrikkelijk druk. De gedachten en ideeën tuimelden over elkaar heen. Ik heb in die eerste dagen veel geschreven en dat werkte heel goed om mijn hoofd langzaam leeg te maken. Toen die drukte weggeëbd was, kwam ik pas echt in de rust.

In die rust komen andere, essentiëlere vragen en onderwerpen tevoorschijn. Ik kon daar nu echt met aandacht naar kijken en luisteren, omdat er van buitenaf geen beroep op me werd gedaan. En ik had vanuit mezelf ook geen afleidingsmanoeuvres meer (‘eerst nog even…’). Dat voelde heel erg goed.

Mijn lijf liet merken dat het graag wil bewegen. Na ruim een dag van veel zitten, schrijven, nadenken en niets doen, voelde ik dat mijn lijf graag wil bewegen. Alleen maar stil zitten en zo rust en stilte proberen te vinden, werkte niet. Gelukkig was het mooi weer en was er een mooi wandelgebied achter het klooster. Daar ben ik iedere ochtend een uur gaan lopen. Heerlijk.

Helemaal stil was het niet in en om het klooster. Er werd wel heel weinig tot niet gepraat, maar mensen maken nu eenmaal geluiden als ze door een gang lopen, spullen pakken, afwassen of aan het eten zijn. Er was een snelweg dichtbij, dus ook in de tuin was het niet stil. En toch daar was de sfeer wel rustig doordat de tuin heel rustgevend was ingericht.

Al met al waren het heerlijke dagen en ik kan het je zeker aanbevelen. Ik wil het zelf heel graag vaker doen, maar dan wel wat langer dan 4 dagen en liever ook een plek met wat minder verkeersgeluiden.

Concluderend kan ik zeggen dat het belangrijkste van stilte voor mij niet de afwezigheid van geluid is, maar een rustige omgeving, waar een minimaal beroep op je wordt gedaan. Door zo’n omgeving krijg je de gelegenheid om dieper in jezelf te zakken en te luisteren naar wat er van binnen in je leeft

Ik besef dat dat ook de sfeer is, die ik in mijn praktijk probeer te creëren. Door de sfeer, die ik creëer, krijg jij als cursist of cliënt de gelegenheid om naar jouw eigen innerlijk te luisteren en stapje voor stapje daar je eigen rustige plekje te vinden of antwoorden op jouw diepere vragen. En soms moet je dan eerst door een flinke storm heen.


Een reactie plaatsen

Grenzen, je vrienden of je vijanden? (4/7)

Grenzen. Een onderwerp waar je met vele invalshoeken naar kunt kijken. Er zijn letterlijk landsgrenzen, maar je kunt bijvoorbeeld ook denken aan regels die we met elkaar afspreken of de huid als grens van je lichaam. In dit artikel gaan we kijken naar je persoonlijke grenzen en de grenzen die je als individu tegen kunt komen in een proces van verandering.

Veel van onze persoonlijke grenzen zijn niet te zien en daardoor voor anderen ook niet 1-2-3 waar te nemen. Dat is een interessant gegeven. Het betekent dat we naar anderen toe dus meestal zullen moeten communiceren over de ligging van onze grenzen. En dat we alleen zelf kunnen aangeven wanneer een bepaalde grens bereikt wordt: “Het is me te veel” of “Ik kan er nu geen taken meer bij hebben.”

Het vraagt tegelijkertijd respect naar de ander toe als die een grens aangeeft. Grenzen zijn heel persoonlijk en je kunt niet zomaar jouw grens aan een ander opdringen. Of er vanuit gaan dat jouw grens dezelfde is als die van een ander. Het respecteren van de grens die de ander aangeeft, is uitermate belangrijk als we op een goede manier met elkaar willen omgaan.

En het respecteren van de grenzen die we zelf voelen is misschien nog wel belangrijker. Vooral omdat onze eigen grenzen ons signalen geven die met onze gezondheid te maken hebben. Je concentratie wordt bijvoorbeeld minder, omdat het tijd is om te eten. Of je krijgt gespannen schouders, omdat je eigenlijk te veel werk hebt voor de tijd die je eraan kunt besteden. Of je bent aan het eind van de dag helemaal uitgeput, omdat je de hele dag hebt lopen rennen zonder pauzes.

Zo kan ik nog wel een aantal voorbeelden noemen. Waar het om gaat is dat ons lichaam ons op verschillende manieren signalen geeft, die duiden op het bereiken van een grens. Als we deze signalen respecteren en belangrijker nog, ernaar handelen, dan worden we minder snel ziek en zullen we ons energieker en minder gestrest voelen.

Welke signalen voor jou belangrijk zijn, kan ik zo niet zeggen. Wat ik wel weet is dat iedereen zo zijn eigen zwakke plek heeft en dat die het eerst zal opspelen als je een belangrijke grens nadert. Zelf krijg ik bijvoorbeeld last van keelpijn als ik het te druk heb. Dan kan ik ervoor kiezen om het te negeren en gewoon door te gaan, maar ik kan ook besluiten om een aantal activiteiten uit te stellen of te schrappen.

Wat nu als je je eigen grenzen niet meer voelt. Het kan gebeuren als je regelmatig over een bepaalde grens heen gaat, dat je niet meer weet dat die grens er is en dat je hem dus niet meer voelt. Je went als het ware aan de situatie dat je er steeds overheen gaat. Dit kan heel sluipend gaan, zodat je het zelf nauwelijks in de gaten hebt. Als dit proces zich regelmatig herhaalt en je steeds verder over je oorspronkelijke grens heen gaat, kun je bijvoorbeeld overspannen of burn-out raken.

Het goede nieuws is, dat je je grenzen wel weer kunt opzoeken. Dit vraagt om een proces van aandachtig contact maken met jezelf, met hoe je je voelt en met wat je lichaam je aangeeft. Je gaat dan opnieuw leren luisteren naar de signalen die je krijgt. Je moet jezelf als het ware herijken.

Zo’n proces van herijken kom je ook tegen als je herstellende bent van een ziekte of als je in een ander veranderingsproces zit. Het accent ligt hier wel een beetje anders dan bij het opzoeken van je grenzen, omdat je in deze processen bezig bent om je grenzen steeds te verleggen. Dan kan het extra lastig zijn om te bepalen waar de grens op een zeker moment ligt. Uit eigen ervaring kan ik je vertellen, dat in dit soort processen het ook een kwestie is van af en toe er overheen gaan en dan merken dat het net iets te veel was.

Wat mij betreft zijn grenzen onze vrienden. Als je er soepel mee omgaat, dan kun je er veel aan hebben. Een enkele keer er overheen is geen probleem, zolang je maar beseft dat je dat doet. Als je op een gezonde manier met je grenzen omgaat, helpen ze je om een energiek leven zonder stress op te bouwen of te behouden.


1 reactie

Een nieuw fundament leggen (2/7)

Dit is het tweede deel van de serie van 7 artikelen over het creëren van een creatief en energiek leven zonder stress.

In het vorige artikel heb ik geschreven over de eerste stap in dit proces, het stilstaan bij jezelf. Het resultaat van die eerste stap is dat je wakker wordt voor de noodzaak tot verandering, al of niet gedwongen door je lijf. En het tweede belangrijke resultaat is dat je in kaart hebt gebracht hoe je situatie nu is en hebt besloten welk pad je wilt gaan bewandelen naar minder stress en meer energie.

In de volgende fase ga je werken aan het leggen van een stevig fundament, een vruchtbare bodem onder je energievoorziening. Dit aspect is van cruciaal belang in het hele proces. Je kunt deze fase vergelijken met het bewerken van de aarde voordat je gaat zaaien. Alleen in een vruchtbare, luchtige bodem kunnen nieuwe planten zich goed ontwikkelen en kan er iets nieuws ontstaan.

Het fundament bestaat uit een fit lichaam en een mentale instelling die ervoor zorgt dat je met de stroom meebeweegt en je daardoor veel ontspanning brengt.

Onze gezondheid is de basis van ons bestaan, wordt vaak gezegd. En dat is ontzettend waar. Het lijkt misschien een open deur, maar als je zoals ik hebt ervaren hoe het is om niet fit te zijn, dan weet je dat dit zo is. Het is eigenlijk verbazingwekkend dat er zoveel mensen zijn, die hun gezondheid gewoon laten versloffen en daardoor ziek worden. Ons lichaam is het huis waar we in wonen op deze aarde en ik vind dat het je plicht is om daar goed voor te zorgen.

Gezond eten, voldoende bewegen en die dingen doen, die goed voelen voor jouw lijf, zijn wat mij betreft hele vanzelfsprekende dingen. Win bijvoorbeeld advies in bij een natuurvoedingskundige als je zelf niet zo goed weet of je wel gezond eet. Of ga fietsen naar je werk of naar het station en naar de school van de kinderen, zodat je beweging in je dagelijkse dingen inbouwt. Dan kost het ook geen moeite om het vol te houden. Uiteindelijk ben jij zelf verantwoordelijk voor je lijf en wat je daarmee doet.

En als je dan toch ziek wordt, uitgeblust of opgebrand raakt, dan is je lijf het eerste waar je naar moet kijken. Wat kun je zelf doen om te zorgen dat het weer beter gaat met je lichaam? Natuurlijk hangt het van jouw situatie af of het realistisch is om te verwachten dat je je oude energieniveau weer terug kunt krijgen. Bij sommige ziektes kan dat nu eenmaal niet. Maar ik ben ervan overtuigd, dat er vaak wel mogelijkheden zijn om verbeteringen aan te brengen. Dat je je energie een stukje op kunt krikken of extra positiviteit in je leven te brengen door dingen te doen waar je blij van wordt. Ook dat geeft energie. Als je dat niet alleen kunt, zoek dan hulp.

We zijn allemaal mensen met een lichaam en een geest en dat betekent dat je er met alleen aandacht voor je lichaam niet komt. Je mentale gezondheid is minstens zo belangrijk. Met je denken of je geest, of hoe je het ook noemt, kun je ontzettend veel sturen, regelen en bepalen. Zoveel zelfs, dat je de signalen van je lichaam, zoals vermoeidheid of spanning in je schouders, kunt negeren. Voor een keer is dat niet erg, maar als je dat langere tijd achter elkaar doet, dan kun je bijvoorbeeld burn-out raken.

Om goed naar je lichaam te kunnen luisteren, heb je aandacht en ontspanning nodig. Als je eenmaal op een voortrazende trein van ‘druk, druk, druk’ zit, is het niet zo gemakkelijk remmen en is er veel te veel mentaal lawaai om te kunnen luisteren. Maar als je dan ’s avonds in stilte op de bank zit, dan zijn de boodschappen van je lichaam veel beter te horen. En dan is het zaak om daarnaar te handelen.

Aandacht voor dat wat er nu is en ontspanning kun je oefenen. Dat kan op allerlei manieren. Zoek naar een manier die bij jou past: kunstzinnige oefeningen, yoga, meditatie, mindfullness, enzovoorts. Als je in staat bent om meer aandacht en ontspanning in je leven in te bouwen, dan kom je langzamerhand in een situatie waarin je meer met de stroom meebeweegt. Dan wordt het handelen naar signalen van je lichaam heel logisch en wil je ook goed voor jezelf zorgen, omdat je voelt dat dat goed is.

Alleen met voldoende go-with-the-flow kun je een leven zonder stress opbouwen. Stel je maar eens voor hoe het is om met een kano een riviertje af te varen, waarbij je met de stroom meegaat. Af en toe een beetje bijsturen, meer is niet nodig. Hoe heerlijk ontspannen gaat dat? En stel je daarna voor hoe het is om tegen de stroom in te moeten varen naar je bestemming, terwijl je weet dat er achter je een waterval is. Wat geeft jou de meeste spanning en stress?


3 reacties

Stilstaan bij jezelf (1/7)

Zoals beloofd begin ik vandaag met een serie artikelen, die wat dieper ingaan op de 7 stappen naar een creatief en energiek leven zonder stress.

Eerst wil ik je wat uitgebreider beschrijven wat ik versta onder een creatief en energiek leven zonder stress. Als ik het heb over energiek, dan betekent dat dat je de dingen die je graag wilt doen, ook kunt doen. Dat je er voldoende energie voor hebt, dat je er energie van krijgt en dat je daarna niet dagen of uren gevloerd op de bank ligt. De hoeveelheid activiteiten die voor jou bij een energiek leven hoort, kan voor een ander te veel of te weinig zijn. Energiek heeft dus een hele persoonlijke invulling.

Een creatief leven betekent dat je in staat bent om je eigen bron van ideeën, mogelijkheden en vernieuwing aan te spreken. Dat je niet alles maar blijft doen zoals je het altijd al hebt gedaan, ook als dat niet meer goed voelt. Dat je in staat bent om oplossingen te creëren voor hobbels en problemen, die je op je weg tegenkomt. En uiteraard ook dat je iets kunstzinnigs in je leven hebt ingebouwd, want juist daarmee is die bron binnen handbereik. Dat kan zijn tekenen en schilderen, maar ook musiceren, hout bewerken, borduren, tuinieren, enzovoorts.

En met een leven zonder stress bedoel ik een leven zonder chronische stress of spanning. Een beetje gezonde spanning als je iets gaat doen wat nieuw of een beetje eng is, dat is prima. Dan ben je alert en wakker. Als de stress zich maar niet gaat opstapelen of vastzetten in je lijf, want dat kan op den duur tot problemen en ziekte leiden.

De eerste fase op weg naar zo’n leven is begint met een stap van wakker worden. Wakker worden voor de situatie waar je nu in zit en je realiseren dat het zo niet meer gaat of dat je het anders wilt. Deze stap kan heel rauw op je dak vallen als bijvoorbeeld je lijf op een gegeven moment protesteert en ‘stop’ zegt. Dan kun je niet anders dan stoppen en stilstaan. Maar het kan ook een meer mentaal proces zijn, waarbij je zelf denkt ‘ik voel me niet meer happy of te moe of te gespannen en daar wil ik iets aan doen’.

Als je het besluit hebt genomen dat je met jezelf aan de slag wilt, dan begint een proces van zoeken. Een bezoek aan de huisarts is aan te raden, omdat je dan eerst fysieke oorzaken, zoals een onderliggende ziekte kunt uitsluiten of juist een diagnose krijgt, zodat je daar mee aan de slag kunt.

Na het wakker worden komt het uitademen. Je bent – indien nodig – bij de huisarts geweest, hebt nu misschien een beeld van wat er aan de hand is en je hebt besloten dat je met jezelf aan de slag wilt. Prima. Dan is het goed om dit eerst eens te laten bezinken en je besluit te accepteren. Zeker als je uit een over-gestreste situatie komt, dan is het goed om die stress eerst uit je lijf te krijgen, voordat je een volgende stap zet. En als je oververmoeid bent, dan heb je eerst wat voeding en vertroeteling nodig, van waaruit je weer kunt gaan opbouwen.

Nu de trein even stilstaat en je beseft dat je iets wilt gaan veranderen aan jezelf of aan je leven, is het tijd om de huidige situatie in kaart te brengen. Neem daar de tijd voor, zodat je een zo volledig mogelijk beeld kunt krijgen. Er zijn allerlei manieren om dit te doen: schrijf, teken, praat, wandel, vraag hulp aan vrienden of zoek een therapeut, maar doe iets dat voor jou goed voelt en waarmee je je huidige situatie zo goed mogelijk in beeld brengt. Pas als je weet waar je nu staat, kun je ook een richting bepalen waarin je verandering wilt en bepalen wat je daarvoor nodig hebt.

Zo nu en dan even stilstaan bij jezelf en de dingen die je doet, is niet alleen ten tijde van een crisis of ziekte nodig. Het is ook heel verstandig om dit te doen als alles lekker loopt en vanzelf lijkt te gaan. Het leven bestaat uit verandering en daardoor sluipen er altijd wel dingen in, die je eerst niet zo in de gaten hebt, maar die je toch liever niet zo hebt als je ze in de gaten krijgt. Dit soort ongewenste dingen zie je eerder als je even een pauze inlast en met een helicopterview naar jezelf kijkt. En dan kun je ze aanpassen of ombuigen, voordat je er echt last van krijgt.


2 reacties

Hoe je creatief en zonder stress het jaar afsluit

December wordt meestal gekarakteriseerd als een drukke maandEn dat is het ook als je je laat meeslepen in alles wat er bijvoorbeeld via televisie, radio, etalages en andere mensen op je af komt. Er moet Sinterklaas gevierd worden. Er moet een kerstboom komen. Eerste kerstdag ga je naar je eigen familie en tweede kerstdag naar je schoonfamilie of net andersom. Het eten moet op deze dagen bijzonder zijn. Met oud en nieuw zijn er ook al plannen voor je gemaakt, omdat dat altijd zo gaat.

Kortom, het is een tijd die van tradities en vaste patronen aan elkaar hangt.

Heb je je wel eens afgevraagd of je het nog wel zo wilt, zoals het altijd gaat, zoals het in de loop van de tijd gegroeid is? Tradities en gewoontes ontstaan in de loop van de jaren, meestal zonder dat je daar heel bewust voor kiest. Je volgt vaak een patroon in de familie of schoonfamilie of hebt je eigen gewoontes ontwikkeld. Daar is op zichzelf niets mis mee en het geeft ook een bepaalde houvast, die heel fijn kan zijn. Maar het wil niet zeggen, dat je er niet eens een andere draai aan kunt geven.

Het werkt heel verfrissend en ontspannend om dit jaar eens een andere keuze te maken met Kerst of oud en nieuw. Het staat je helemaal vrij om te besluiten om Kerst eens alleen met je gezin of je partner of jezelf te vieren in plaats van met de hele familie. Of om lekker pannenkoeken te eten op eerste kerstdag in plaats van een uitgebreid diner. Kleine veranderingen kunnen al een enorm effect hebben op hoe je deze tijd beleefd.

Bedenk maar eens wat een werk en stress het scheelt als je pannenkoeken gaat eten in plaats van een 4-gangendiner met culinaire hoogstandjes. Je hoeft geen recepten te zoeken, geen speciale inkopen te doen op tijden dat het veel te druk is in de winkel. Je hoeft geen uren in de keuken te staan. De tijd die je anders daar aan besteedt kun je nu gebruiken om bijvoorbeeld samen spelletjes te doen of een paar uur lekker te lezen of te tekenen.

Een hele andere manier om rust en ontspanning in deze tijd van het jaar te creëren is om terug te blikken op het afgelopen jaar. De periode tussen kerst en driekoningen is de periode van de 12 heilige nachten en is een tijd van bezinning en naar binnen keren. Je kunt deze terugblik op allerlei manieren invullen. Wat ik zelf een mooie manier vind, is om iedere dag terug te kijken op één maand in het afgelopen jaar.

En natuurlijk kan dat op een eenvoudige, creatieve manier. Iedere dag of avond in deze periode neem je een (klein) half uurtje voor jezelf met je agenda van het afgelopen jaar, een velletje papier van A5 of A6 formaat en wat kleurpotloden of krijtjes. Begin de eerste dag bij december en de volgende dagen werk je terug in het jaar, zodat je uiteindelijk bij januari eindigt. Je bladert even door je agenda om je geheugen op te frissen met de dingen die je in die maand gedaan hebt. Vervolgens ga je een kleine tekening maken over deze periode; dat kan in de vorm van kleuren die een gevoel uitdrukken, maar je kunt ook schetsmatig werken en er wat trefwoorden bij schrijven. Leg vooral de lat niet te hoog.

Op 6 januari heb je dan 12 tekeningetjes, die een impressie geven van jou afgelopen jaar. Leg ze tenslotte nog eens naast elkaar en laat ze op je inwerken. Wat neem je mee uit 2012? En wat laat je achter of leg je opzij? Zo stap je met een opgeruimd en afgerond gevoel 2013 in.

Ik wens je veel ontspanning en creativiteit in de komende kersttijd.


4 reacties

In het oog van de storm

Het valt me dit jaar op dat ik zo lekker ben uitgerust van de vakantie. We zijn heerlijk buiten geweest, hebben allerlei leuke dingen gedaan en het voelde als ‘go with the flow’. Nu komt de vraag naar boven of ik dit gevoel ook straks, als allerlei activiteiten weer beginnen, kan vasthouden.

Ik realiseer me dat dat voor een groot deel aan mijzelf ligt of dat gaat lukken. De rust hebben en houden heeft veel te maken met hoe zeer ik mijzelf laat beïnvloeden door de dingen die om mij heen gebeuren en die op mijn pad komen. Ik neem me voor om – als dat aan de orde is – meer in het oog van de storm te gaan staan in plaats van me mee te laten sleuren door de harde wind.

Dat klinkt mooi, maar hoe doe ik dat in de praktijk?
Voor de zomervakantie zijn Leo en ik begonnen met iedere dag een uur stilte aan het begin van de avond. We doen dan verder niets (ook niet praten of lezen) en zitten gewoon op de bank. Dit geeft na een poosje oefenen een heerlijke ontspanning, zowel voor mijn lijf als mentaal.

Natuurlijk zijn er dagen bij dat ik het liefst na 5 minuten al weer wil opspringen, omdat ik nog allerlei dingen ‘moet’ doen. Maar met wat oefening, lukt het wel om daar doorheen te komen en mezelf over te geven aan het ‘even niets’. Ik merk ook dat het erg helpt om het samen te doen, want zo stimuleer je elkaar om het vol te houden.

Hoe kan ik in de dagelijkse drukte in het oog van die storm blijven staan?
Ik noem een paar dingen, waar ik zelf mee bezig ben:

  • Door me zo nu en dan wel te laten meeslepen door de storm, want dan voel ik weer wat dat met me doet en kan ik opnieuw naar een evenwicht toewerken. Dit gaat vaak niet zo bewust als het klinkt, maar ik merk het wel als het aan de gang is, bijvoorbeeld door kleine kwaaltjes als keelpijn, verkoudheid, pijnlijke schouders e.d.
  • Door regelmatig pauzes in te lassen op een dag. Even een kwartiertje koffie drinken, even een klusje doen van een heel andere aard, dan waar ik mee bezig was, met aandacht en weg van het werk lunchen.
  • Proberen om af en toe te voelen hoe het met mijn lijf is: trek ik mijn schouders op? Zit ik met mijn benen over elkaar? Heb ik warme handen en voeten?
  • Tijd en aandacht inruimen om zelf te tekenen of te schilderen, of iets anders te doen waar ik energie van krijg en ontspannen van wordt.
  • Proberen om niet meteen te reageren op wat dan ook, maar eerst even een stapje terug doen en het van een afstandje bekijken.

Wat doe jij om in de flow te komen en rust te creëren in jouw hectiek?
Reageer op dit artikel en deel jouw ontspanningstip.

Gun jezelf om te leren
Dit inbouwen van rust en ontspannen te blijven als ik bezig ben met iets, is een leerproces voor mij. Ik zie over een langere periode, dat het vaker lukt om in het oog van de storm te staan en dat ik vaker op een ontspannen manier dingen kan doen. Dat is een mooie constatering en het geeft mij vertrouwen dat er iets verandert.
Ook andere mensen geven aan dat mijn rustige uitstraling een grote kracht is. Mijn innerlijke rust wordt ook voor anderen zichtbaar.

Ik realiseer me steeds weer, ook omdat ik het bij anderen zie, dat het belangrijk is om mezelf te laten leren met vallen en weer opstaan. Dingen die ik wil veranderen aan mijzelf of aan mijn omstandigheden voltrekken zich in een proces. Dat kan ook niet anders, want de situatie van nu is ook niet van de ene op de andere dag ontstaan.

En dan is het bruggetje naar de kunstzinnige therapie snel gemaakt. Het werken in een proces, in een serie oefeningen, is één van de pijlers van de kunstzinnige therapie. Het kan, ook als je niet ziek bent, je helpen om veranderingen in gang te zetten. En omdat de serie oefeningen in de kunstzinnige therapie voor jou persoonlijk wordt gemaakt, is het bij uitstek ook geschikt voor een stukje persoonlijke groei en ontwikkeling.
Misschien iets voor jou?

Vanaf 12 oktober start ik op vrijdagmorgen een groepje voor kunstzinnige therapie bij Therapeuticum ’t Waag in Wageningen. Je volgt je eigen persoonlijke serie oefeningen, maar kunt ook ervaringen uitwisselen.
Neem contact op als je meer informatie wilt of als je je wilt aanmelden.
Tel. 0317-412996 of info@elskehoen.nl.

Of het mij dit najaar gaat lukken om in het oog van de storm te blijven staan?
Vraag het maar eens als we elkaar zien.