Vitaalkunst

Tips en informatie voor een creatief en energiek leven zonder stress


Een reactie plaatsen

Zullen we samen spelen?

Wat gebeurt er toch met het spelen dat we van nature in ons hebben? Hoe ouder we worden hoe meer het lijkt te verdwijnen of op zijn minst wordt het minder zichtbaar. Zonde eigenlijk, want spelen is een ongelofelijk creatief proces, waarmee we allerlei probleempjes en obstakels als vanzelf oplossen.

Vanmiddag zat ik buiten naar mijn dochter van zes jaar te kijken. Ze schopte een kleine bal richting een emmer, die op zijn kant lag. Achter de emmer stond een hekwerkje met vier aan elkaar verbonden delen. Het lukte lang niet altijd om de bal in de emmer te krijgen en ze begon zich af te vragen hoe dat beter zou kunnen lukken.

Eerst werd het hekwerkje er wat dichter achter gezet in een soort halve cirkel. Dat hielp niet echt. Toen kwam er een stoeltje uit de woonkamer naar buiten, dat voor de emmer werd gezet als een soort trechter. “Als ik daar onderdoor schop, dan komt de bal in de emmer”. Dat lukte al goed.

Maar het kon nog anders. Er kwamen nog twee grote stoelen voor de kleine te staan, zodat de trechter langer werd en deze werden aan de zijkanten weer gebarricadeerd met de hekjes, een doos en een op z’n kant gelegde tafel. Kortom, het werd een heel bouwwerk. Het werd steeds moeilijker om er onderdoor te schoppen en ook om de bal er weer uit te krijgen, maar dat was kennelijk niet relevant.

Uiteindelijk ging alles weer stuk voor stuk naar binnen en bleven alleen de emmer en de hekjes nog over. Daar heeft ze vervolgens nog een poosje expres langs en overheen geschopt.

Wat ik hiermee wil zeggen, is dat als je spelenderwijs op weg gaat, je allerlei creatieve oplossingen verzint voor het probleempje dat je op dat moment tegenkomt. In wat ik net beschreef bijvoorbeeld het verplaatsen van het hek als eerste stap om de bal gemakkelijker in de emmer te krijgen. En als later blijkt dat de gecreëerde oplossing niet ideaal is of te ingewikkeld, dan breek je hem met hetzelfde gemak, ook spelenderwijs, weer af.

Zo houd je de vaart erin en de flow vast van datgene waar je mee bezig bent. En dan wordt je ook niet moe, want je glijdt als het ware van de ene stap in de andere.

Iets soortgelijks gebeurt als twee kinderen met elkaar spelen. Ook dan voegt het ene element zich vanzelfsprekend bij het andere. Is er ruimte voor alle mogelijke inbreng en afslagen ook al lijken die niets met het voorgaande spel te maken te hebben. Als ze samen in een flow zitten, dan kan het allemaal.

Wij als volwassenen zijn dit afstemmen, dit bewegen in een flow – alleen of met elkaar – vaak ergens kwijtgeraakt. Wij zeggen vaak ‘ja, maar…’ als iemand een ander idee heeft dan wij zelf. Wij willen graag dat het op onze eigen manier gaat. Wij begrijpen niet altijd direct wat de ander bedoeld of waarom hij of zij een bepaald voorstel doet.

In plaats van ruimte te maken voor de ander en zijn idee en het in te passen in het geheel of er op z’n minst open naar te kijken, gaan wij in de verdediging. Wij vinden er meteen iets van. En daardoor voelt de ander zich aangevallen, niet gezien en niet gewaardeerd. Onder onze eigen reactie gaat vaak ook een gevoel schuil van niet gezien zijn. ‘O, zie je wel, hij vindt míjn idee dus niet goed’.

Het op deze manier met elkaar omgaan, kost ontzettend veel energie. Vooral omdat we voortdurend op onze hoede zijn en meer bezig zijn met ‘winnen’ en elkaar voorbij streven, dan met samen tot een oplossing komen. Het holt je uit en je wordt er op den duur doodongelukkig van.

Daarom wil ik je uitnodigen om meer te gaan spelen. Laat de creatieve energie bruisen en laat je erop mee voeren. Verzin oplossingen pas op het moment dat je een probleem hebt, denk buiten de gebaande paden, gebruik spullen waar ze niet voor bedacht zijn. Je wordt er ontzettend vrolijk van en ondertussen kun je bergen verzetten. Voor inspiratie ga je gewoon eens een uurtje naar spelende kinderen zitten kijken.

Als je bij mij wilt komen spelen of wilt leren hoe je zelf weer meer kunt spelen, schrijf je dan in voor één van de cursussen of therapieën van Vitaalkunst. Met tekenen en schilderen maak je weer contact met die creatieve en speelse energie. Kijk op http://www.vitaalkunst.nl voor meer informatie.

Advertenties


Een reactie plaatsen

Spreek jij je creativiteit voldoende aan? (5/7)

Foto: Jim Gamblin

Foto: Jim Gamblin

Creativiteit is een van onze belangrijkste eigenschappen als mens. We beschikken allemaal over een scheppende kracht in onszelf, waarmee we ons leven op een positieve manier kunnen beïnvloeden. Deze creatieve bron stelt ons in staat om problemen op te lossen en nieuwe dingen te creëren. Daarom ook hebben creatieve activiteiten een grote positieve invloed op onze gezondheid en ondersteunen ze het herstel bij ziekte.

Kortom, je creativiteit is van levensbelang.

Ik kan niet genoeg benadrukken hoeveel je jezelf tekort doet, als je jouw creatieve bron niet aanspreekt. Het blijven zitten in een sleur van ‘zo doe ik het al jaren’ of ‘ik kan er toch niets aan veranderen’ is funest voor je levensplezier en voor je vitaliteit. Je wilt toch niet als een uitgeputte zoutzak op de bank eindigen? Of zo iemand worden, die altijd maar klaagt over kwaaltjes en hoe slecht het allemaal gaat?

Creatief bezig zijn geeft je positieve energie, je wordt er blij van en je komt erdoor in beweging. Zowel innerlijk als naar buiten toe. Van binnen gaat het borrelen en bruisen (soms heel letterlijk ;-)) Er ontstaan nieuwe ideeën. En oplossingen voor dingen waar je mee zit of waar je tegenaan loopt, gaan zich spontaan aandienen. Dit gebeurt allemaal niet, als je blijft zitten waar je zit.

In het stappenplan naar een energiek en creatief leven zonder stress is het ontwikkelen van je creativiteit en het in beweging komen dan ook een belangrijke stap. Als ik 6 jaar geleden op de bank was blijven zitten, dan had mijn leven er nu heel anders uit gezien. Dan was ik nu aanzienlijk minder fit geweest en had ik ook geen eigen praktijk op kunnen bouwen.

Je kunt op allerlei manieren je creativiteit ontwikkelen en jezelf in beweging brengen. De een speelt graag toneel, de ander danst graag of maakt muziek, weer een ander gaat tekenen of schilderen. En ook spelen met taal door te schrijven of te dichten of het werken in en aan je tuin, zijn voorbeelden van creatieve processen.

Het belangrijkste kenmerk van een creatieve activiteit is dat je zelf iets kunt inbrengen, zelf invloed kunt uitoefenen op waar het naartoe gaat. Alleen maar klakkeloos doen wat de juf zegt en kopiëren wat anderen doen, is niet creatief. Juist als je ergens je eigen draai aan kunt geven, dan wordt je scheppende bron aangesproken.

En dat kan best eng zijn! We hebben al gauw een stemmetje in ons achterhoofd van ‘Dit kan ik niet’, ‘Is dit wel de bedoeling?’, ‘Doe ik het wel goed?’. Dat ongemakkelijke gevoel hoort erbij als je met iets nieuws begint of een stap met onbekende uitkomst zet. Afgelopen week was ik op een seminar waar een uitspraak van Neil Donald Walsh werd aangehaald: “Life begins at the end of your comfortzone”. Dat geldt hier ook.

Ik kan je vertellen, dat als je dat ongemakkelijke gevoel toelaat en het avontuur aangaat, dat dan de energie die je na afloop voelt, geweldig is. Je wordt door dit soort ervaringen opgetild en je wordt er ontzettend blij van. Het smaakt naar meer en die impuls is belangrijk om ermee door te gaan en steeds meer te experimenteren en onbekende wegen op te zoeken.

Het ongemakkelijke gevoel zal niet altijd meteen verdwijnen. Een beetje geduld en iets een kans geven is ook belangrijk. Ik raad je dan ook aan om bij nieuwe activiteiten niet meteen na 1x proberen te beslissen of het iets voor jou is. Ga er een poosje mee aan de slag en neem dan pas een besluit.

Zoek iets waar jij blij van denkt te worden en waarvan je het gevoel hebt, dat je in beweging kunt komen. Vooral innerlijk. Je kunt jezelf ook uitdagen en iets kiezen waarvan je nog niet weet of je het leuk zult vinden. Uiteraard ben je van harte welkom bij een van mijn cursussen of trainingen als je jouw creativiteit met tekenen en schilderen wilt aanwakkeren.

. Het maakt niet uit wat. Begin klein, maar begin! Uit ieder zaadje kan een megagrote boom groeien. En zo is het ook met je creativiteit. Die groeit naarmate je er meer voeding en energie in stopt en daar krijg je heel veel voor terug.


4 reacties

In het oog van de storm

Het valt me dit jaar op dat ik zo lekker ben uitgerust van de vakantie. We zijn heerlijk buiten geweest, hebben allerlei leuke dingen gedaan en het voelde als ‘go with the flow’. Nu komt de vraag naar boven of ik dit gevoel ook straks, als allerlei activiteiten weer beginnen, kan vasthouden.

Ik realiseer me dat dat voor een groot deel aan mijzelf ligt of dat gaat lukken. De rust hebben en houden heeft veel te maken met hoe zeer ik mijzelf laat beïnvloeden door de dingen die om mij heen gebeuren en die op mijn pad komen. Ik neem me voor om – als dat aan de orde is – meer in het oog van de storm te gaan staan in plaats van me mee te laten sleuren door de harde wind.

Dat klinkt mooi, maar hoe doe ik dat in de praktijk?
Voor de zomervakantie zijn Leo en ik begonnen met iedere dag een uur stilte aan het begin van de avond. We doen dan verder niets (ook niet praten of lezen) en zitten gewoon op de bank. Dit geeft na een poosje oefenen een heerlijke ontspanning, zowel voor mijn lijf als mentaal.

Natuurlijk zijn er dagen bij dat ik het liefst na 5 minuten al weer wil opspringen, omdat ik nog allerlei dingen ‘moet’ doen. Maar met wat oefening, lukt het wel om daar doorheen te komen en mezelf over te geven aan het ‘even niets’. Ik merk ook dat het erg helpt om het samen te doen, want zo stimuleer je elkaar om het vol te houden.

Hoe kan ik in de dagelijkse drukte in het oog van die storm blijven staan?
Ik noem een paar dingen, waar ik zelf mee bezig ben:

  • Door me zo nu en dan wel te laten meeslepen door de storm, want dan voel ik weer wat dat met me doet en kan ik opnieuw naar een evenwicht toewerken. Dit gaat vaak niet zo bewust als het klinkt, maar ik merk het wel als het aan de gang is, bijvoorbeeld door kleine kwaaltjes als keelpijn, verkoudheid, pijnlijke schouders e.d.
  • Door regelmatig pauzes in te lassen op een dag. Even een kwartiertje koffie drinken, even een klusje doen van een heel andere aard, dan waar ik mee bezig was, met aandacht en weg van het werk lunchen.
  • Proberen om af en toe te voelen hoe het met mijn lijf is: trek ik mijn schouders op? Zit ik met mijn benen over elkaar? Heb ik warme handen en voeten?
  • Tijd en aandacht inruimen om zelf te tekenen of te schilderen, of iets anders te doen waar ik energie van krijg en ontspannen van wordt.
  • Proberen om niet meteen te reageren op wat dan ook, maar eerst even een stapje terug doen en het van een afstandje bekijken.

Wat doe jij om in de flow te komen en rust te creëren in jouw hectiek?
Reageer op dit artikel en deel jouw ontspanningstip.

Gun jezelf om te leren
Dit inbouwen van rust en ontspannen te blijven als ik bezig ben met iets, is een leerproces voor mij. Ik zie over een langere periode, dat het vaker lukt om in het oog van de storm te staan en dat ik vaker op een ontspannen manier dingen kan doen. Dat is een mooie constatering en het geeft mij vertrouwen dat er iets verandert.
Ook andere mensen geven aan dat mijn rustige uitstraling een grote kracht is. Mijn innerlijke rust wordt ook voor anderen zichtbaar.

Ik realiseer me steeds weer, ook omdat ik het bij anderen zie, dat het belangrijk is om mezelf te laten leren met vallen en weer opstaan. Dingen die ik wil veranderen aan mijzelf of aan mijn omstandigheden voltrekken zich in een proces. Dat kan ook niet anders, want de situatie van nu is ook niet van de ene op de andere dag ontstaan.

En dan is het bruggetje naar de kunstzinnige therapie snel gemaakt. Het werken in een proces, in een serie oefeningen, is één van de pijlers van de kunstzinnige therapie. Het kan, ook als je niet ziek bent, je helpen om veranderingen in gang te zetten. En omdat de serie oefeningen in de kunstzinnige therapie voor jou persoonlijk wordt gemaakt, is het bij uitstek ook geschikt voor een stukje persoonlijke groei en ontwikkeling.
Misschien iets voor jou?

Vanaf 12 oktober start ik op vrijdagmorgen een groepje voor kunstzinnige therapie bij Therapeuticum ’t Waag in Wageningen. Je volgt je eigen persoonlijke serie oefeningen, maar kunt ook ervaringen uitwisselen.
Neem contact op als je meer informatie wilt of als je je wilt aanmelden.
Tel. 0317-412996 of info@elskehoen.nl.

Of het mij dit najaar gaat lukken om in het oog van de storm te blijven staan?
Vraag het maar eens als we elkaar zien.


Een reactie plaatsen

De kracht van vormtekenen

Een eerste gedachte die misschien bij je opkomt is “Wat is dat – vormtekenen?” Eigenlijk zegt de naam het al: het tekenen van vormen. Maar niet zomaar willekeurige of hele vrije vormen.

Wat dan wel? Je kunt bijvoorbeeld een cirkel tekenen of een vierkant, een lemniscaat of een rechte lijn. Dit zijn eenvoudige vormen, maar daar kun je al ontzettend veel aan beleven en aan ontdekken. Hoe snel teken je zo’n vorm? Kun je het ook langzamer? Wat gebeurt er dan? Zit er een ritme in de figuur of is het een meer vloeiende vorm? Is jouw vorm net zo groot als die van iemand anders? En is je cirkel eigenlijk wel rond? Het is trouwens niet fout als dat niet zo is!

Vanuit de eenvoudige vormen kun je toewerken naar figuren die steeds ingewikkelder worden, zoals bijvoorbeeld keltische knoopfiguren of figuren, die uit meerdere lemniscatische bewegingen bestaan.

Bij vormtekenen gaat het om de aandacht waarmee je tekent. Je probeert in iedere figuur een flow of een ritme te vinden waarin je ontspannen kunt bewegen. Al oefenend word je steeds meer ontspannen en kun je op een gegeven moment het gevoel krijgen dat je hand ‘weet’ wat hij moet doen. Dan hoef je niet meer te sturen en gaat het vanzelf.

Deze ontspanning, het ritme en de flow in de tekeningen en het ritme van regelmatig oefenen, werken door in je lijf. Je krijgt er energie van, wordt rustiger en voelt je lekkerder in je vel zitten. Het vormtekenen levert dus een bijdrage aan je vitaliteit, je gevoel van welbevinden.

Wil je ook de kracht van het vormtekenen meemaken? Dat kan! Thuis in je eigen tempo. Kijk op http://www.elskehoen.nl/vormtekenen_thuis.html om de eerste les gratis te downloaden of op http://www.mijnwebwinkel.nl/winkel/vitaalkunst/ om direct de hele cursus te bestellen.


Een reactie plaatsen

Schilderen zonder prestatiedrang

In mijn praktijk kom ik regelmatig mensen tegen die gericht zijn op ‘het eindproduct’. Een tekening of schilderij moet vooral mooi worden en het moet ook iets voorstellen. Het gevolg van deze redenering is vaak dat er een stuk vrijheid in het tekenen en schilderen verloren gaat. Bij de eerste penseelstreken staat er al een of andere vorm op het papier, waar men dan ook vaak niet meer van loskomt.

Waarom zijn we zo vorm-gericht en willen we alsmaar presteren?
Dat is nogal een open deur natuurlijk, want om ons heen is bijna alles prestatie-gericht. De hele maatschappij vraagt al van jonge kinderen om te presteren en dat wordt in de loop van het leven alleen maar meer. Als je niet presteert, dan doe je eigenlijk niet mee. Dit legt een enorme druk op ons allen, want we willen wel allemaal meedoen en erbij horen. Deze druk kan lang niet iedereen goed hanteren en is mijns inziens ook zeer ongezond. Daarom zijn er ook zoveel mensen moe, gestresst, paniekerig, nerveus of nog erger.

Hoe moet het dan?
Het afgelopen weekend heb ik een dansweekend gevolgd met onder andere Lucia Linkels (www.mundoetnico.nl), die dansen uit de Pacific aanleerde. Het levensmotto (met bijbehorend handgebaar) van de mensen in de Pacific is ‘hang loose’ oftewel ‘maak je niet druk’. Ik denk dat we van die mentaliteit heel veel kunnen gebruiken hier. Lekker ontspannen bezig zijn, zonder je direct druk te maken over het eindproduct of wanneer dat precies klaar is. Afspraken maken is prima, maar het moet niet ten koste gaan van de creativiteit of de gezondheid van degene die het uitvoert. Laat er ruimte zijn voor aanpassingen en afwijken van het plan of de streefdatum.

Oefenen in het kunstzinnige
Als je een schilderij of tekening maakt en je geeft jezelf de ruimte om lekker te spelen met de kleuren en bezig te zijn in het moment, dan kun je de hierboven beschreven ontspanning en stressloze mentaliteit in jezelf ervaren. Het maar laten gebeuren en vertrouwen op je eigen creativiteit, geeft enorm veel mogelijkheden om jezelf te verrassen.
Mensen vragen mij wel eens of ik bij bepaalde tekeningen vooraf heb bedacht hoe het moet worden. Het antwoord is dus Nee. Al doende ontstaan er vormen en voorstellingen vanuit de speelsheid en afwisseling in  kleuren. Dan komt er uit de tekening of het schilderij werkelijk iets naar jou toe. En dat is een totaal andere ervaring dan dat je probeert om een plaatje in je hoofd op het papier probeert te krijgen. Dit lukt nooit zoals je het je had voorgesteld.
Ik hoop dat er steeds meer besef gaat komen, dat we af moeten van die gejaagdheid en prestatiegerichte maatschappij en dat we meer samen gaan leven en werken vanuit onze creatieve bron.


Een reactie plaatsen

Zachte Krachten

Hoe erg moet je je best doen om iets voor elkaar te krijgen? Hoe hard moet je duwen om vooruit te komen of om ergens doorheen te komen? Hoe hard moet je werken om te komen waar je wilt zijn?
De natuur laat ons zien dat we helemaal niet zo hard hoeven te duwen. Ieder jaar komen er nieuwe knoppen aan de bomen, komen de tulpen en narcissen uit hun bol en groeien tere kiemplantjes door de hardste grond en buitenkanten van zaden heen.
Dit gaat heel geleidelijk, in een kalme stroom, stapje voor stapje. Door warmte, licht, water en voeding vatten deze tere plantjes de moed en krijgen ze de kracht om naar buiten te treden. Het lijkt moeiteloos te gaan. Er ontstaan de prachtigste bladeren, kleuren, vormen, bloemen als een geschenk uit de aarde.

Wat als wij nu ook eens wat meer via zachtheid en voeding en warmte onze dingen doen?
Ik geloof zeker dat er ook dan heel veel mooie dingen gebeuren, heel veel bereikt kan worden. En ik denk ook dat we ons daar 1000 keer beter bij zullen voelen dan bij het geduw en gejaag dat we nu vaak zien in onze werkomgevingen.
Zet jij de eerste stap op jouw werk?