Vitaalkunst

Tips en informatie voor een creatief en energiek leven zonder stress


Een reactie plaatsen

Zullen we samen spelen?

Wat gebeurt er toch met het spelen dat we van nature in ons hebben? Hoe ouder we worden hoe meer het lijkt te verdwijnen of op zijn minst wordt het minder zichtbaar. Zonde eigenlijk, want spelen is een ongelofelijk creatief proces, waarmee we allerlei probleempjes en obstakels als vanzelf oplossen.

Vanmiddag zat ik buiten naar mijn dochter van zes jaar te kijken. Ze schopte een kleine bal richting een emmer, die op zijn kant lag. Achter de emmer stond een hekwerkje met vier aan elkaar verbonden delen. Het lukte lang niet altijd om de bal in de emmer te krijgen en ze begon zich af te vragen hoe dat beter zou kunnen lukken.

Eerst werd het hekwerkje er wat dichter achter gezet in een soort halve cirkel. Dat hielp niet echt. Toen kwam er een stoeltje uit de woonkamer naar buiten, dat voor de emmer werd gezet als een soort trechter. “Als ik daar onderdoor schop, dan komt de bal in de emmer”. Dat lukte al goed.

Maar het kon nog anders. Er kwamen nog twee grote stoelen voor de kleine te staan, zodat de trechter langer werd en deze werden aan de zijkanten weer gebarricadeerd met de hekjes, een doos en een op z’n kant gelegde tafel. Kortom, het werd een heel bouwwerk. Het werd steeds moeilijker om er onderdoor te schoppen en ook om de bal er weer uit te krijgen, maar dat was kennelijk niet relevant.

Uiteindelijk ging alles weer stuk voor stuk naar binnen en bleven alleen de emmer en de hekjes nog over. Daar heeft ze vervolgens nog een poosje expres langs en overheen geschopt.

Wat ik hiermee wil zeggen, is dat als je spelenderwijs op weg gaat, je allerlei creatieve oplossingen verzint voor het probleempje dat je op dat moment tegenkomt. In wat ik net beschreef bijvoorbeeld het verplaatsen van het hek als eerste stap om de bal gemakkelijker in de emmer te krijgen. En als later blijkt dat de gecreëerde oplossing niet ideaal is of te ingewikkeld, dan breek je hem met hetzelfde gemak, ook spelenderwijs, weer af.

Zo houd je de vaart erin en de flow vast van datgene waar je mee bezig bent. En dan wordt je ook niet moe, want je glijdt als het ware van de ene stap in de andere.

Iets soortgelijks gebeurt als twee kinderen met elkaar spelen. Ook dan voegt het ene element zich vanzelfsprekend bij het andere. Is er ruimte voor alle mogelijke inbreng en afslagen ook al lijken die niets met het voorgaande spel te maken te hebben. Als ze samen in een flow zitten, dan kan het allemaal.

Wij als volwassenen zijn dit afstemmen, dit bewegen in een flow – alleen of met elkaar – vaak ergens kwijtgeraakt. Wij zeggen vaak ‘ja, maar…’ als iemand een ander idee heeft dan wij zelf. Wij willen graag dat het op onze eigen manier gaat. Wij begrijpen niet altijd direct wat de ander bedoeld of waarom hij of zij een bepaald voorstel doet.

In plaats van ruimte te maken voor de ander en zijn idee en het in te passen in het geheel of er op z’n minst open naar te kijken, gaan wij in de verdediging. Wij vinden er meteen iets van. En daardoor voelt de ander zich aangevallen, niet gezien en niet gewaardeerd. Onder onze eigen reactie gaat vaak ook een gevoel schuil van niet gezien zijn. ‘O, zie je wel, hij vindt míjn idee dus niet goed’.

Het op deze manier met elkaar omgaan, kost ontzettend veel energie. Vooral omdat we voortdurend op onze hoede zijn en meer bezig zijn met ‘winnen’ en elkaar voorbij streven, dan met samen tot een oplossing komen. Het holt je uit en je wordt er op den duur doodongelukkig van.

Daarom wil ik je uitnodigen om meer te gaan spelen. Laat de creatieve energie bruisen en laat je erop mee voeren. Verzin oplossingen pas op het moment dat je een probleem hebt, denk buiten de gebaande paden, gebruik spullen waar ze niet voor bedacht zijn. Je wordt er ontzettend vrolijk van en ondertussen kun je bergen verzetten. Voor inspiratie ga je gewoon eens een uurtje naar spelende kinderen zitten kijken.

Als je bij mij wilt komen spelen of wilt leren hoe je zelf weer meer kunt spelen, schrijf je dan in voor één van de cursussen of therapieën van Vitaalkunst. Met tekenen en schilderen maak je weer contact met die creatieve en speelse energie. Kijk op http://www.vitaalkunst.nl voor meer informatie.

Advertenties


Een reactie plaatsen

5 Tips die je rust en ruimte brengen

Eerst nog even de was opvouwen, mijn e-mail bekijken, en oh ja, de afwas staat er ook nog en de planten moeten nog water hebben, en… en…en… Ken je dat? Dat je eigenlijk van plan was om eens lekker te ontspannen, een boek te gaan lezen of te gaan tekenen, maar het komt er gewoon niet van, omdat er allerlei dingen zijn die eerst nog ‘moeten’.

We zijn zo gewend om alsmaar met dingen buiten onszelf bezig te zijn, dat het opzoeken van rust en aandacht voor onszelf bijna niet meer lukt in de dagelijkse drukte. Dat is heel erg jammer, want even pauze nemen, iets ontspannends doen is van cruciaal belang voor je gezondheid. Alsmaar doorgaan en bezig zijn leidt op den duur tot overspanning, chronische stress en kan allerlei aandoeningen veroorzaken.

Het meest ideaal is het als je in een soort flow kunt leven. Dan gaat alles heel gemakkelijk en vanzelf en kost het geen enkele moeite. Inspanning en ontspanning wisselen elkaar dan op een natuurlijke manier af. Uiteraard noem ik dit niet voor niets ideaal, want 100% haalbaar is dat denk ik niet. Wel kun je proberen om er steeds dichter bij in de buurt te komen. Maar hoe doe je dat dan?

Wij mensen zijn gezegend met een geweldige mentale kracht en die kan zo sterk zijn dat je voortdurend over allerlei grenzen heen gaat. Ik heb er zelf ook één (een hele sterke). Gelukkig ben ik me er steeds meer van bewust dat die kracht er is en dat er een uitputtende en afbrekende werking vanuit gaat als ik er zelf geen sturing aan geef.

Vaak gebruiken we deze kracht om voor onszelf goed te praten dat we dingen doen die ons in wezen te veel energie kosten en daardoor uitputten; bijvoorbeeld:
• “Er moet een deadline gehaald worden.”
• “Als ík het niet doe, dan gebeurt het niet.”
• “Als ik deze vijf of tien dingen eerst doe, dan komt er ruimte en rust.”
• “Het is nu erg druk, maar als deze periode afgelopen is, dan heb ik weer meer vrijheid.”
Als je dan vervolgens gaat kijken of er na het halen van de deadline of het doen van de vijf klussen werkelijk meer ruimte en rust komt, dan is dat maar zelden het geval. De drukte en de stress gaan gewoon door, omdat er weer een nieuwe deadline en weer nieuwe klussen zijn.

Wachten tot het beter wordt is dus geen oplossing. En geloof me, ik heb al deze zogenaamde redenen ook vaak voor mezelf gebruikt, voordat ik ontdekte dat het eigenlijk smoezen zijn.

Wat er werkelijk nodig is, is het inzetten van je mentale kracht om juist die dingen te doen, die je rust en ruimte brengen. Ik geef je een aantal tips die mij hierbij helpen.

  1. Maak een afspraak met jezelf om bijvoorbeeld eens per week een ochtend of een avond niets te plannen en ontspannende dingen te doen waar je op dat moment zin in hebt.
  2. Als je denkt ‘ik zou eigenlijk iedere dag of week… willen doen’. Stel dat dan niet uit tot een moment dat je denkt dat je agenda rustiger wordt, maar doe het nu. Maak die wandeling iedere dag of pak je tekenpapier en ga om de dag een schets maken van die mooie plant.
  3. Begin met iets kleins om meer rust in je dag te brengen. Bijvoorbeeld door vanaf nu iedere dag om 10.00 uur een kwartier pauze te nemen en echt even weg te stappen van je bezigheden.
  4. Als je graag wilt tekenen, schrijven of iets anders creatiefs wilt gaan doen, is het fijn om een eigen plek in je huis te hebben, waar je spullen kunt laten liggen. Maak die plek. Het kan een klein bureautje in de woonkamer zijn of een kamer elders in je huis die je nu voor iets anders gebruikt. Wees creatief en denk niet dat je je hele huis ervoor hoeft te verbouwen.
  5. Bij veel klusjes kun je jezelf de vraag stellen ‘Moet ik dit per se nu doen of kan ik het ook later vandaag of deze week doen?’ Het opsparen van een aantal kleine klusjes en die dan achter elkaar afwerken kost je vaak minder tijd en minder energie.

Tenslotte nog dit: veel mensen zijn ook een beetje bang voor rust en stilte. Ze worden er onrustig van en gaan dan maar weer iets doen om die onrust kwijt te raken. Daardoor kom je weer in de spiraal van steeds meer en steeds drukker terecht.
Juist op het moment, dat je die onrust voelt, heb je je mentale kracht nodig om door te onrust heen te gaan naar de werkelijke ontspanning. Laat de onrust maar toe en ervaar wat het met je doet. Pas als je daar met aandacht bij bent, kun je echt tot rust komen en een evenwicht tussen inspanning en ontspanning vinden.

Ik ben benieuwd wat jij doet om meer rust of ontspanning in je dag in te bouwen. Deel je het op mijn weblog?